Kate's Universe

დღეს ფბ-ზე დავასტატუსე: "არ მჯერა, რომ რამდენიმე დღის შემდეგ სხვაგან გავიღვიძებ." რეალურად არა მარტო გავიღვიძებ, არამედ დავიძინებ, ზღვაზე წავალ, ქალაქებს დავათვალიერებ და გავერთობი, მაგრამ უშუალოდ გაღვიძებაზე დავწერე. ეს კი იმიტომ, რომ დღეს, გაღვიძებისას, სიზმრიდან გამოსული, რამდენიმე წამი (ალბათ 5-7) აქეთ-იქით ვიხედებოდი. უკვე სხვა ლოგინში ხომ არ ვარმეთქი. ჩემი სახლის ლოგინის დანახვისას კი უზომოდ შემომიტია რაღაც გრძნობამ. ეს გრძნობა ალბათ ნივთების მიმართ მიჩვევა და მათი სიყვარულია. რამდენადაც სწორად ვიცი, ფეტიშიზმი ჰქვია ნივთების სიყვარულს და ალბათ საკმარისი კატეგორიით მახასიათებს, თუმცა მშვიდად ვარ, რადგან მე არ ვარ მარტო. ხალხს უყვარს თავისი მობილური, საფულე, ჩანთა, ტანსაცმელი და კიდევ მილიონი ნივთი. მე მაგალითად ძირითადად მობილურსა და საკანცელარიო ნივთების მიმართ მაქვს მსგავსი გრძნობა.

ხო, გუშინ კონსტიტუციის ქუჩაზე რომ არის "კან-ვენ-სნეულ-დერმატ-რაღაცა" (ვერ დავიმახსოვრე სახელი) იქ ვიყავი პროფესორ ალეკო (ალექსანდრე) კაციტაძესთან. რაღაც მალამოები ერთმანეთში (მათ შორის ერთ-ერთია ბავშვის კრემი) და ის წაისვიო. და კიდევ რაღაც წამალი დალიეო. ერთხელ დამხედა მხოლოდ და წადი შაქრის ანალიზი აიღეო. აუუ, მე ხომ ნემსს ორგანულად ვერ ვიტან, თან ექთანს ვეუბნები ერთი წლის ავიღე ანალიზი ზუგდიდში და 88 მქონდამეთქი. მან ყოვლად უშინაარსო სახით: "არვიცი, ახლაც უნდა აგიღო". მართკუთხედის ფორმის რაღაც ნივთის ერთი კუთხე ჩამასო თითში (მართლა ჩამასო). მერე ის რაღაც აპარატში ჩადო და აპარატმა გაჭედა. ნუ რათქმაუნდა ჩემზე უნდა გაეჭედა   . უი, თავიდან უნდა ავიღო ანალიზიო   , ამიღო სხვა თითიდან. ცოტა მომატებული მქონია, მაგრამ არაფერი საგანგაშო, ნორმაში მაინც ვჯდები  . მერე შემიყვანეს ისევ ბ-ნ ალეკოსთან, ოღონდ ამჯერად კაბინეტში. კითხვები დამისვა ხოდა მოკლედ ის, რომ არაფერი არ გჭირს, უბრალოდ შენ თვითონ გაქვს ნაწვალებიო. აბსოლუტურად ჯანმრთელი ხარო. რეცეპტის პურცელს, დიეტის ფურცელიც მოაყოლა, თანხა გადავიხადე და ფრიად კმაყოფილი წამოვედი. გზაში დიეტის ფურცელს ვკითხულობდი და სიცილი ამივარდა   . ისეთი რაღაცეები არ შეიძლება, საერთოდ არ უნდა მივდიოდე იტალიაში. საწებელი არაო, ტომატი არაო, ძეხვი არაო. აბა იტალიური პიცა როგორ ვჭამო??? ცარიელი ცომი??? ან სპაგეტი უსოუზოდ???     ნუ მოკლედ არ ვაპირებ დაცვას. დაე კუჭმა და კანმა ერთად მაგინონ (ნუ აქამდე მხოლოდ კუჭი მაგინებდა, ახლა კი - კოლექტიურად). დღეს პსპ-ში გადავედი, ბავშვისთვის რაღაცეები უნდა მეყიდა. ჩამოვთვალე ეს, ის, ეს, ის და ბოლოს დავამატე: "და რამე უბრალო, იაფფასიანი ბავშვის კრემი"-მეთქი. ფარმაცევტს თვალები გაუფართოვდა და სათვალის ზემოდან ამომხედა. იფიქრა ბავშვისთვის იაფფასიანსა და უხარისხოს რატომ ყიდულობსო. მაგრად ვიხალისე   .მერე ავუხსენი ჩემთვის მინდამეთქი. ნუ მოკლედ. მთავარი ისაა, რომ სრულებით ჯანმრთელი ვარ და არაფერი მჭირს.

ხვალ უკვე უნდა ნელ-ნელა გადმოვიღო ტანსაცმელი.
ეს ის.
იმედია არაფერი დამრჩება.
თუ რამე მოგაფიქრდათ, შემახსენეთ კომენტარის სახით.
მინდა რამე წიგნი ვიკითხო გინდ თვითმფრინავში, გინდ - რავიცი. სადაც დრო მექნება.
ვფიქრობ სელინჯერის "თამაში ჭვავის ყანაში" წავიღო თუ ფრედის "99 ფრანკი" ან არვიცი, აქაც მჭირდება რჩევა. თუ არ დაგეზარებათ, იქნებ მირჩიოთ.


დღეს 27-ია უკვე.
28 - წვრილმანი საყიდლები, ლინზები, მზის დამცავი რომელი ვიყიდო თაას უნდა ვკითხო.
29 - ჩავალაგო ყველაფერი. თან ისე, რომ 15 კილოზე მეტი არ იყოს.
30 დღე - მორალურად მოვემზადო იმისთვის, რომ უნდა ვიფრინო და უნდა გადავიდე უცხო ტერიტორიაზე.
30 საღამო - უნდა ვინერვიულო და ამის ფონზე კბილები კანკალს დამიწყებენ. დაველოდო როდის გადასცდება ღამის 12 საათს.
31 გამთენია - ღამის 2 საათზე აეროპორტში უნდა ვიყო. რეგისტრაცია: მგონი 03:00, ჩასხდომა: 04:00, მიუნჰენი: 05:55, ჩასხდომა: 13:05, კალიარი: 15:00
მიუნჰენის აეროპორტში უნდა ველოდოთ მთელი 6 სააათი   , იქნებ სადმე გავიდეთ ორ ნაბიჯში და ვჭამოთ რამე   . იქნებ მიუნჰენში ლუდსაც გამოვკრა ხელი   .

ესეც შესაბამისი სიმღერა.
მთელი დღეა ამ ვიდეოს ვუყურებ და ვცეკვავ.





ეს ზუსტად ის სიმღერაა, რომელსაც ჯუდ ლოუ და მეთ დეიმონი მღერიან "Talented Mr. Riply"-ში.
ესეც აგერ, თუ მოგინდათ: